Geplaatst door Annie in Cultuur
02-05-2014 | Geen Reacties »

fietsen op de StadswegNa weer eens een paar forse buien deze week en de constatering dat zowel mijn regenjas als mijn regenbroek tamelijk onherstelbaar waterdoorlatend zijn geworden in de loop der tijd, moet ik mijn voornemen om nieuwe regenkleding te kopen maar eens in daden om gaan zetten. Gisteravond en vandaag een eerste onderzoekje gedaan, zowel online als in een paar winkels. Belangrijkste dilemma is: òf voor een relatief laag bedrag een goedkoop regenpak aanschaffen dat je over je reguliere kleren hijst en je op onflatteuze wijze en zwetend op je bestemming brengt òf in de duurdere prijsklasse een “echte” jas kopen die hopelijk wat meer comfort biedt, maar wel waterdicht is. Zo geformuleerd lijkt de keus gauw gemaakt, maar toch is dat niet helemaal waar. De coating van zowel de goedkope als de wat duurdere variant is vergelijkbaar en daarmee de mate van waterdichtheid en de kwetsbaarheid van de waterdichtheid eigenlijk ook. Pas in het hele dure segment wordt een andere methode van waterdicht maken gebruikt en heb je een echt duurzaam waterdichte jas. Wanneer ik de weersvoorspelling bekijk moet ik in ieder geval haast gaan maken met mijn beslissing, anders loop ik een grote kans nog een paar keer nat te worden.

Gelukkig waren de weersomstandigheden woensdagmiddag ideaal: warm en zonnig. Heel geschikt dus voor de fietstocht door de gemeente die ik met collega Peter Heidema zou gaan maken. We begonnen in Ten Boer-dorp bij het begraafpark, één van de projecten die uiteindelijk een maatje te groot voor Ten Boer zijn gebleken. Persoonlijk vind ik het resultaat overigens prachtig, maar ook daar wordt verschillend over gedacht. In ieder geval kwamen er veel klachten over het materiaal waarvan de paden zijn gemaakt, bij regen wordt het papperig, bij veel regen staan ze onder water. Volgende week wordt er betere verharding aangebracht en is dat probleem hopelijk opgelost. molen Fram in Woltersum

Via Woltersum waar de jeu-de-bouleclub ons vriendelijk verzocht een schuilplek te creeren naast hun baantje, fietsten we over de dijk langs het Eemskanaal (en de pas geplante fruitbomen) naar Wittewierum en Ten Post. De kerk van Wittewierum en het bijbehorende verhaal is uniek en zou toeristisch verder benut moeten worden. In Ten Post waren de school, de voetbalvelden en het dorpshuis onderwerp van gesprek. Voorzieningen die voortdurend onder druk staan, door vergrijzing, krimp of geldgebrek. De kunst is zo efficient mogelijk de beschikbare accomodaties en middelen te gebruiken.
Koolzaadveld bij Thesinge Door het uitbundig bloeiende fluitekruid en de intens gele koolzaadvelden fietsten we via Lellens en Sint Annen naar Thesinge, waar GroenLinksraadslid Theo ons toevallig spotte en uitnodigde om wat te drinken in z’n tuin. Terwijl we daar zaten betrok het langzaam en hoorden we de eerste donder. Peter woont in Thesinge, dus voor mij was het zaak het laatste stukje van Thesinge naar Waterland af te leggen voor de bui echt losbarstte. Dat lukte op een paar druppels na.



Social Widgets powered by AB-WebLog.com.